Maha Karuna Ch'an

Maha Karuna Ch’an is gesticht door Ton Lathouwers, die in 1987 transmissie (authorisatie als ch’anleraar) kreeg van de Chinese Ch’anmeester Teh Cheng.

Teh Cheng (S.A. Jinarakkhita, 1923 tot 2002) was tijdens zijn leven coördinator en hoofd van de Sangha Agung Indonesia, waarin alle boeddhistische richtingen van Indonesië samengebracht zijn. Hij was tevens hoogste autoriteit van de Guang Hua Ssu denominatie van het Linji (Rinzai-) Ch’anboeddhisme in Fujian, China.

Het Chinese moederklooster van Maha Karuna Ch’anis de Guanghua Tempel in de stad Putian.

Maha Karuna Ch’an wordt tevens geïnspireerd door Hisamatsu Shin’ichi (1889-1980), stichter van de belangrijkste vernieuwingsbeweging binnen de Japanse zen, de FAS Society. Bij Hisamatsu’s naaste medewerker en opvolger Masao Abe, begon voor Ton Lathouwers in 1971 de zenweg die hem vervolgens naar verschillende kloosters in Japan, de VS. en uiteindelijk Indonesië zou voeren.

Zitten in zazen

Za betekent ‘zitten’ en zen betekent iets als ‘concentratie’, ‘begrijpen’. Bij zazen kan men denken aan een meditatietechniek, maar dat is het niet. Men zit stil en bewegingsloos op een bankje, kussen of stoel, geconcentreerd met een goede lichaamshouding op elke inademing en uitademing.

De zenweg is een weg van loslaten, van leeg worden. Als zodanig is zen ten diepste verwant met het onaangeklede hart van elke religie. Zen als stilzitten voor het mysterie: zonder woorden, zonder beelden. Want uiteindelijk zijn geschriften en rituelen niets meer dan tijdelijke hulpmiddelen, bestemd om uiteindelijk ook losgelaten te worden.

Zen vraagt oefening, veel geduld en aandachtig toekijken hoe je telkens weer je gedachten achterna gaat, hoe je telkens weer gehecht raakt en hoe die immer veranderende som van gehechtheden het 'ik' uitmaken waar we zo heilig in geloven.